EEN IMPULSIEVE ACTIE

Home >> Content >> EEN IMPULSIEVE ACTIE

Goedemiddag, u spreekt met Jos den Dak, bedrijfsleider Hema, Voorstraat. Uw zoon zit hier bij mij op kantoor. We hebben hem betrapt op het stelen van een verfdoos.

- Wat zegt u?

De man had haar net zo goed een klap in haar gezicht kunnen geven.
Ze zou niet minder beduusd zijn geweest.

- U bent mevrouw Jansma?
- Ja.
- Uw zoon heet Alex?
-Ja.

Heeft u gelegenheid bij ons langs te komen om uw zoon op te halen? Eh, ja, natuurlijk. Ik kom eraan.

Vicky voelde schrik, verbazing, boosheid, schaamte, allemaal tegelijk. En medelijden met haar zoon. Het arme kind zat daar nu op het kantoor bij die meneer Den Dak. Hoe lang al? Wat zou er gebeurd zijn? Hoe zou het gegaan zijn? Ze vroeg zich van alles af, terwijl ze haar sleutels zocht, naar de auto liep en naar de Hema reed. Toen ze de auto geparkeerd had, zuchtte ze heel diep en haastte zich door de winkel naar het kantoor. Ze zag Alex en zijn vriendje daar zitten, met behuilde gezichtjes. Ach! Maar gelukkig zat hij niet alleen daar. Jos den Dak gaf haar een hand. Ze bood hem namens haar zoon haar excuses aan, aaide Alex even over zijn haar en vroeg de bedrijfsleider wat verder de bedoeling was. Hij had gegevens nodig: naam, adres, leeftijd .... Klopte dat? Was hij10? Want als hij12 was, zou de heer Den Dak verplicht zijn dit te melden, en dan werd het een geval voor Bureau Halt. Was het kind jonger dan zou hij het hierbij laten en het aan Vicky overlaten om maatregelen te nemen. Vicky knikte. Ze zette haar handtekening onder het formulier, zag dat ook de moeder van het vriendje aan kwam lopen door de winkel, pakte de hand van haar zoon en liep met hem het kantoor uit. In het passeren raakte ze even de moeder van Bobby aan en zei: Zullen we even bellen vanavond?

Toen ze naast Alex in de auto kroop, moest het kind meteen weer huilen. Hij snikte en snikte en kon niet meer ophouden met snikken. Ze troostte en kalmeerde hem. Praten doen we later wel, dacht ze. Uiteindelijk vertelde Alex het hele verhaal. Ze geloofde hem toen hij vertelde dat hij zoiets nog nooit gedaan had en het was duidelijk dat het kind heftig aangedaan en geschrokken was. Maatregelen nemen, had Den Dak gezegd. Waar moest ze aan denken? Het leek haar beter dat niet te doen. Hij was betrapt en was zó geschrokken, dat hij daarmee wel voldoende gestraft was, vond ze. Beter rustig blijven, en zijn vertrouwen proberen te winnen, hém vertrouwen geven ook. Ik wil dat je dit nooit meer doet, Alex. Kan ik daarop vertrouwen? Ja mam. En dat was dan weer dat, officieel dan, want ze hadden allebei nog wel een paar dagen nodig om te herstellen van de schrik.

En Alex ...... heeft nooit meer geprobeerd iets te stelen. Aan het begin van de adolescentie zie je van pre-pubers en pubers regelmatig impulsief gedrag. Ze bedenken iets en voeren het meteen uit, ze verkennen hun mogelijkheden, sommigen ook de grenzen van hun mogelijkheden, en de hersengebieden die moeten waarschuwen dat bepaald gedrag gevaarlijk is, of ongepast, werken op zo´n moment niet of onvoldoende. Ze weten het vaak wel, maar op het moment dat de beslissing wordt genomen, worden deze waarschuwingssignalen niet gehoord. Deze tot dan toe lieve en verstandige kinderen lopen ineens over te dun ijs, rijden weg op een oude brommer, gaan stunten met een skateboard, geven hun leerkracht een veel te grote mond .... we kunnen van alles verwachten. Het kind zit in de impulsieve fase.

Het hoort erbij en het gaat weer over. En het moment is aangebroken dat wij, ouders en begeleiders, de taak op ons nemen van de hersengebieden die bij onze kinderen nog onvoldoende ontwikkeld zijn, dat wij waarschuwen voor gevaar, wij waken over de planning, enzovoorts. Het is geen onwil van de kinderen. Ze kunnen het nog niet. Het lijkt ongeloofwaardig soms, want ze weten het in theorie wel, en kunnen er verstandig over praten. Het ook doén is een andere afdeling. Die laat een aantal jaar op zich wachten. Zij doen en wij waken, en dat is goed, want het is ook belangrijk dat een kind in deze fase zijn mogelijkheden en talenten kan ontdekken en ontplooien. Heb een waakzaam oog, en geef ook die ontdekkingsreizen de ruimte.

Reactie toevoegen